برند IMAX برای علاقهمندان به سینما و کارگردانان بزرگی چون کریستوفر نولان و دنیس ویلنوو، فراتر از یک نام تجاری است؛ این برند نماد بالاترین کیفیت ممکن در تجربه تماشای یک اثر هنری روی پرده نقرهای است.
به همین دلیل، گزارش اخیر نشریه وال استریت ژورنال مبنی بر آغاز مذاکرات جدی برای خرید و فروش شرکت IMAX، شوک بزرگی را به بدنه صنعت سرگرمی و بازارهای مالی بینالمللی وارد کرده و آینده زنجیرههای سینمایی را در هالهای از ابهام و هیجان قرار داده است.
بلافاصله پس از تایید تداوم گفتگوهای مدیران ارشد IMAX با چند کنسرسیوم مالی و غولهای فناوری بینالمللی برای واگذاری مالکیت، ارزش سهام این شرکت در تالار بورس نیویورک صعودی خیرهکننده را تجربه کرد.
سرمایهگذاران بر این باورند که ورود یک مالک جدید با پشتوانه مالی قدرتمندتر (نظیر شرکتهای بزرگ استریم ویدیو یا هلدینگهای رسانهای چندملیتی) میتواند روند بازسازی سالنهای سنتی و تجهیز آنها به سیستمهای پروژکتور لیزری نسل جدید IMAX را به شدت سرعت ببخشد.
مسئله خرید و فروش شرکت IMAX تنها یک جابجایی مالی ساده نیست، بلکه میتواند استراتژی تولید فیلم در هالیوود را بازتعریف کند. IMAX استانداردهای بسیار سختگیرانهای برای اعطای گواهی به دوربینهای سینمایی و فیلمهای ساخته شده دارد.
همچنین، این شرکت بخش عمدهای از درآمد خود را از طریق سهم مستقیم از فروش بلیت فیلمهای پرهزینه (بلاکباسترها) تامین میکند. تغییر در کادر مدیریتی و سیاستهای کلان پلتفرم، ممکن است به تغییر در ساختار توافقنامههای انحصاری با استودیوهای بزرگی چون دیزنی، وارنر و یونیورسال منجر شود.
از سوی دیگر، جامعه فیلمسازان نگران هستند که این معامله بر فرآیند توسعه و نگهداری دوربینهای آنالوگ گرانبها و فوقکیفیت ۱۵/۷۰ میلیمتری این شرکت تاثیر بگذارد؛ ابزارهایی که پایه و اساس تماشاییترین آثار سینمایی تاریخ مدرن بودهاند.
