در رویداد Adobe MAX 2025 و طی جلسه محبوب Sneaks، Adobe مجموعهای از فناوریهای آزمایشی خود را به مایش گذاشت؛ از ویرایش تصویر و نورپردازی مبتنی بر هوش مصنوعی گرفته تا radiance fields، انیمیشن وکتوری، ویرایش ویدیو و طراحی صدا.
در این میان دو پروژه بیش از بقیه نگاه جامعه گرافیک کامپیوتری را به خود جلب کردند: Project Surface Swap و Project Trace Erase. اولی انتخاب و ویرایش متریالها را در عکسهای 2D مثل یک صحنه 3D ممکن میکند و دومی حذف اشیا را همراه با تمام ردهای نور، سایه و انعکاس با دقتی «سطح تولید» انجام میدهد.
Project Surface Swap با تکیه بر AI-based texture recognition میتواند متریالها را در تصاویر 2D شناسایی کند تا شما همانطور که در یک صحنه سهبعدی با سطوح و shaderها کار میکنید، در عکس نیز روی متریالها انتخاب دقیق و ویرایش انجام دهید.
با یک کلیک روی تصویر، تمام نواحی شامل یک متریال یکسان انتخاب میشوند؛ از ایجاد واریانتهای رنگی ساده تا جایگزینی کامل متریال با یک بافت جدید.
در فرآیند جایگزینی، کاربر میتواند یک source texture را روی نواحی انتخابشده اعمال کند و Surface Swap بهصورت خودکار پرسپکتیو و نور را تنظیم میکند تا نتیجه طبیعی و یکپارچه بماند. طبق دموی رسمی، از انتخاب رنگ بدنه خودرو تا ایزولهکردن پیچکها از دیواری که بالا میروند، ابزار بهخوبی یک matte دقیق تولید میکند.
نکته جالب توجه، جداسازی میز چوبی آشپزخانه از تختههای برش چوبی همرنگی است که روی آن قرار داشتند؛ نشان میدهد مدل نهفقط از روی رنگ، بلکه از روی نشانههای بافتی و زمینهای تصمیم میگیرد.
از آنجا که Photoshop هماکنون ابزارهای هوشمند انتخابی مثل Select Subject و Select People را دارد، انتخاب «متریال» را میتوان امتداد طبیعی همان قابلیتها دانست، اما با جهشی معنادار به سمت درک سطح و بافت.
این میتواند برای طراحان داخلی، عکاسان صنعتی، هنرمندان LookDev و حتی طراحان بازی روی pipelineهای مرسوم، بهخصوص در مراحل ایدهپردازی و پروتوتایپ، بسیار کاربردی باشد.
Project Trace Erase روی شانههای قابلیتهای حذف شیء در Photoshop میایستد اما یک پله بالاتر میرود. مشابه ابزارهای فعلی، کاربر با یک براش، محدودهای تقریبی روی شیء ناخواسته میکشد و ابزار جایگزینی تمیز تولید میکند. تفاوت اینجاست که Trace Erase فقط خود شیء را حذف نمیکند، بلکه تمام «رد»های وابسته به آن را هم پاک میکند—حتی بخشهایی از تصویر که انتخاب نشدهاند.
این ردها شامل سایههایی است که شیء روی محیط انداخته، انعکاسهایش روی سطوح نزدیک و حتی نوری که به صحنه تابانده است. در یکی از دموها، حذف یک brazier بههمراه دود خارجشده از آن نمایش داده میشود؛ یعنی مدل نسبت به پدیدههای حجمی و پراکندگی نور نیز حساس است.
بهگفته Adobe، این قابلیت با اتکا به diffusion transformer models کار میکند تا خروجیای طبیعی و context-aware در چند ثانیه ارائه دهد؛ کاری که در حالت دستی به دهها دقیقه روتوش دقیق نیاز داشت.
هر دو پروژه فعلاً در مرحله پژوهشی هستند، اما روند سالهای اخیر نشان میدهد فناوریهای Sneaks عموماً راه خود را سریع به محصولات پیدا میکنند.
سال گذشته Project Perfect Blend که در Sneaks معرفی شد، امسال در Photoshop 27.0 تبدیل به قابلیت Harmonize شد. با توجه به همپوشانی عمیق Project Surface Swap و Project Trace Erase با گردشکار فعلی Photoshop، انتظار میرود نسخههای عمومی آنها در آینده نزدیک ارائه شود.
جزئیات دو پروژه Project Surface Swap و Project Trace Erase در پست رسمی Adobe با عنوان «Adobe MAX 2025 Sneaks: Where AI, creativity, and play collide» نیز تأیید شده است که در آن به Project Surface Swap و Project Trace Erase اشاره مستقیم شده و لینک ویدیوهای یوتیوب ارائه گردیده است.
همچنین DPReview در گزارش زنده خود از MAX 2025 به Sneaks و قابلیتهای بالقوه آینده Photoshopپرداخته است. این همخوانی زمانی و محتوایی منابع، صحت خبر CG Channel را تقویت میکند.
اگر بخواهیم خودمانی بگوییم، Project Surface Swap به شما قدرت «تعویض پوست» اجسام در عکس را با درک material و نور میدهد، و Trace Erase «پاککن تمامعیار»ی است که نهفقط شیء، بلکه اثرات جانبی آن را هم از صحنه میشوید.
اگر در دنیای CG، عکاسی صنعتی، یا post-production فعال هستید، این دو ابزار میتوانند زمانهای خستهکننده و حساس را به چند کلیک سریع تبدیل کنند—با خروجیای که از نظر فنی و بصری، استاندارد تولید را حفظ میکند.
